|
'Ondernemingsstrategie', Sytze Douma, 1993/1998
Douma geeft in dit leerboek een redelijk helder beeld van wat onder strategie mag worden verstaan, hoe strategie kan worden bepaald en hoe een eenmaal gekozen strategie kan worden geïmplementeerd. De hele tradtionele riedel Corporate strategy (Ansoff), SWOTH-analyse, concurrentiestrategieën (Porter), Portfoliomanagement (BCG, Shell, Arthur D. Little) en PIMS. Voor het laatste hoofdstuk treedt Noorderhaven op die het verband met structuur (Chandler) en zelfs cultuur (Hall, Saias) aanstipt.
ls er sprake is van 1e, 2e en 3e generatie-organisaties, dan is de beschrijving van strategische planning van Douma van toepassing op de 1e generatie. Sterker, het vermoeden huist dat Douma slechts voor deze aanpak van strategie-ontwikkeling (als je daar zo eigenlijk wel van mag spreken) opteert. Slechts in het laatste hoofdstuk, dat waarschijnlijk beduidend later is geschreven dan de rest va het boek, laat Douma ingaan op de relatie van strategie en structuur en cultuur.
In het kader van het dogma 'Ken uw klassiekers' de moeite waard ...
januari 2002: 'Strategisch denken' René ten Bos, 1998
"In de tweede plaats is er een hoeveelheid boeken die zich aan het standaardpatroon onttrekt. In sommige wordt 'strategie beschrevenzpals ze is: omstreden en onvolmaakt' (Whittington, 1996:1). De auteurs gaan op zoek naar minder normatieve benaderingen van het strategievraagstuk. Dat gaat vaak ten koste van een heldere structuur, maar de wijze waarop het strategische proces zich voltrekt, is even in helder."
Ten Bos gaat verder vanaf deze constatering. Boeiend maar meer een anti- dan een nieuw geluid.
januari 2002: 'Organisatieculturen en strategisch beleid', Joris Jan Witte van der Togt, 1993
Dit boek geeft u een overzicht op welke manier strategisch beleid binnen verschillende organisatieculturen tot stand kan komen en hoe dit vervolgens is te implemeteren binnen die organisatiecultuur.
Aanrader.
1 mei 2002: 'Op strategie-safari', Henry Mintzberg ea., 1998
Mintzberg en zijn companen Ahlstrand en Lampel maken een safari door de strategiewildernis. Tien 'scholen' worden van stal gehaald om de verschillende benaderingen in het denken over strategie te beschrijven. Mintzberg zou zich tekort doen als hij niet de mogelijkheid zou waarnemen de integratie van alle denkrichtingen te propageren...
Enfin, een fraai overzicht van de stromingen in bedrijfsstrategie. U wordt in staat gesteld te weten wat strategie behelst en welke smaken er worden gehanteerd, leren ontwikkelen wordt met deze safari niet ondersteund.
|
